Okan Üniv. Öğretim Üyesi Prof. Tolga Yarman" ışıktan daha hızlı yayılabilen bir manyetik alan bulduklarını, bu keşfin Einstein’ın “ışık hızı” teorisiyle çeliştiğini söyledi "

Okan Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Tolga Yarman, bir süredir, çağdaş atom kuramı ile, Einstein'ın Görecelik Kuramı'nın sonuçlarını birbirine bağlamaya çalışıyordu. Bu çerçevede,  "uzay", "zaman" ve "kütlenin" bir ve yalnızca bir biçimde yapılanması gerektiğini ortaya koydu. Prof. Yarman bu çerçevede, ancak, Einstein'ın Genel Görecelik (Yerçekimi) Kuramı'nın sonuçlarına, Büyük Usta'nın izlediği yoldan bambaşka bir yoldan (enerji korunumdan hareketle) ulaşıyordu. Farklı farklı yollardan elde edilen sonuçlar, ölçüm aletlerinin yettiği kadarıyla hemen hemen aynıydı, ama, "tam eşit" değildi. Örneğin Prof. Dr. Yarman'a göre, kara delikler yoktu. Bu ilginç durum, 1999'da Fransız NASA'sının (ONERA) dikkatini çekti. Hem Einstein'ın, hem Yarman'ın sonuçlarının geçerli sayılması, mümkün görünmüyordu. ONERA Araştırıcıları, aradaki küçük farkı ölçmek üzere, kolları sıvadılar, ama eldeki aletlerin duyarlılığı, söz konusu sapmayı seçmeye, yetmedi. ONERA, Prof. Yarman'dan, ilk elde akla gelenlerden başka deneyler, düşünmesini, istedi. Prof. Yarman sonunda, Prof. Metin Arık ve Prof. Vladislav Rozanov ile 2007'de Moskova'da gerçekleşen Physical Interpretations of Relativity Theory, Konferansı'na, aradaki farkı çarpıcı biçimde sergileyebilecek, öngörüler sundu. Yarman-Arık-Rozanov öngörüsüne göre, dönen bir tepsinin ucuna yerleştirilmiş olacak, örneğin nükleer bir saat, Einstein'ın Çağdaş Yerçekimi Anlayışı'nın ve Evren Davranışbilimi'nin temeli sayılan öngörüsünün, işaret ettiği katsayı kadar değil, bunun, yaklaşık iki katı kadar geri kalmak durumunda olmalıydı. Dahası, gerçekten eğer öyleyse, Einstein'ın, "yerçekimi etkisi" ile "ivmesel etkinin" aynı olduklarına dair, temel varsayımına ihtiyaç kalmayacaktı... Bu bir tarafa, O'nun vazettiği şekliyle, bu varsayım, enerji korunumu yasasını, ihlal ediyor olacaktı. Bu olgu son toplamda, biliniyor olsa da, enerji korunumu yasasının mı, yoksa Einstein'ın temel varsayımının mı, esas olarak, doğayla barışık olduğu, bir sorunsal olmaya devam ediyordu.

Televizyon Yayınları

Elektromağnetik dalgalara bağlı olan sistemler, bilgi aktarımıyla ilgili olanlar ve enerji aktarımı ile ilgili olanlar şeklinde ikiye ayrılır. Bunlardan ilk kategoriye giren televizyonu inceleyelim.

Televizyon yayınlarının başlangıcı 1930’lu yıllara kadar uzanır. Bu tarihlerde, resimler ilk defa mekanik yollarla elektrik sinyalleri haline dönüştürülüp, radyo dalgaları ile yayınlanmış ve hareketli resimler elde edilmiştir. İlk resmi TV yayınları İngiltere BBC tarafından başlatılmıştır. II. Dünya Savaşı yüzünden bir süre canlılığını kaybeden TV araştırmaları, savaşın bitmesi ile tekrar hızlanmış ve elektronik taramalı, bugün kullandığımız teknikle çalışan TV sistemleri Avrupa’da ve özellikle ABD’de kısa bir sürede yaygınlaşmıştır.

Elektromağnetik Dalgaların Gücü

 güç bir enerji birimidir. Bu gücü elektromağnetik dalga halinde, diğer bir deyimle elektromağnetik enerji halinde uzaya ışınlar. Elektromağnetik enerji belirli bir hızla yayınmaktadır. Bir anteni nokta şeklindeki bir güç kaynağı olarak düşünürsek yarattığı elektromağnetik dalgalar küresel olarak etrafa yayılır. Antenden çıkan güç Pv olsun. D yarıçapındaki bir küresel yüzeyden dışarı çıkan güç yoğunluğu;

Çok Uzun Dalgaların (VLF) Yayınımı

Bunlar 150 kHz’in altında frekanslı yani 2000 m’den uzun olan dalgalardır. Bunların yer dalgası, yüzey dalgasının zayıflamasının küçük oluşu dolayısıyla, çok uzak mesafelere kadar erişebilir. (>1000 km) su içerisinde de yayına bildiğinden özellikle denizatlılarla haberleşmede kullanılır.

    KAYNAKLAR

1.  ERK Ş., Fizik Ders Notları, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Yayınları, İstanbul 1989

2.   SCHAİM U., CROSS J., DODGE J., WALTER J., PSSC Fizik, Milli Eğitim Yayınları, İstanbul 1985

3.  ÖZKAN, T., Mikrodalga, Milli Eğitim Yayınları, İstanbul, 1983

4.  JAUNCEY G., Modern Fizik, İstanbul Teknik Üniversitesi Yayınları, İstanbul 1949

5.  YENİÇAY F. Optik Dersleri, İstanbul Üniversitesi Yayınları, İstanbul 1944

Elektromağnetik Dalganın Uzayda Yayınımı

Elektromağnetik dalganın uzayda yayınımını daha iyi tanımlayabilmek için, önce yerin ve boşluğun yapısını tanımak gerekir. Yeryüzü ne taö bir iletken ne de tam bir yalıtkandır. İletkenlik derecesi yerin yapısına, nemine ve yeraltındaki madenlere göre değişmektedir. Elektromağnetik dalganın ayrıca yayınımı dalga frekansına göre de değişmektedir.

Boşlukta ise daha değişik durumlar etkinlik göstermektedir. Yeryüzünden yükseldikçe atmosfer gazlarının iyonize olması nedeniyle bir takım hava tabakaları yaratmaktadır. İyonlaşmanın çok olduğu tabakaya iyonosfer denmektedir.

Yayınlanan elektromağnetik dalgalar geliş açısına ve frekansına göre bu hava tabakalarından ya yansıyarak tekrar yeryüzüne dönmekte ya da yoluna devam etmektedir.

Yalıtkan (Dielektrik) İçerisinde Dalga Yayınımı :

letken olmayan madde, hava ve boşluk yayınım bu bölüme girmektedir. Yalıtkan ortamda  olup, yaklaşık olarak  kabul edilebileceğinden denklemeler şu şekli almıştır.

Elektromağnetik dalga büyüklükleri arasındaki bağıntıları gösteren denklemelere Maxwell denklemleri adı verilmektedir.

Maxwell denklemleri de şu iki temel kurala dayanmaktadır.

1. Zamana göre değişen elektrik alanı bir mağnetik alan yaratmaktadır.

2. Zamana göre değişen mağnetik alan bir elektrik alanı yaratmaktadır.

Maxwell dalga denklemeleri, elektromağnetik dalganın iki bileşeni olan E elektriksel alanı ve H mağnetik alanı arasındaki bağıntıları şöyle göstermektedir:

Zamanla değişen bir mağnetik alan;

 ile belirlenen E elektrik alanını meydana getirir.

Buna benzer olarak zamanla değişen elektrik akımının veya elektrik alanında bir mağnetik alan oluşturabileceği düşünülebilir.

Elektromağnetik Dalgalar; Maxwell denklemleri ile açıklanan uzayda enerji iletim modelidir. Modele göre, değişen bir elektriksel alan değişen bir mağnetik alan ve değişen tekrar bir elektriksel alan oluşturarak devam eden hareketle uzayda yürüyen bir elektromağnetik enerji dalgası meydana gelmektedir.

Şekilde; bir elektromağnetik dalganın Y-Z düzlemine paralel bir düzlem içinde X ekseni boyunca ilerlemesini göstermektedir.